Fundur UT-Kvenna sem haldinn var þriðjudaginn 20. Nóvember kl. 16:30 á Grand Hótel Reykjavík tókst vel og voru umræður fjörlegar og skemmtilegar. Umræðuefnið var „Draumavinnustaðurinn og bestu leiðir við að leysa verkefni“.
Umræðustjórn var í höndum Guðbjargar Lindu Rafnsdóttur og kom hún með ýmis ný sjónarhorn og fróðleik inn í umræðuna.
Helst var rætt um vinnustaðinn og hvaða hlutir það væru sem starfsmenn kunna sérstaklega að meta.
Hvort það væri t.d. munur á því hvað konur vs. karlar kunna að meta, s.s. í vinnustaðakúltúr.
Eru makar ætíð með þegar eitthvað er gert eða er verið að bjóða upp á makalaus vinnustaðapartý?
Hvað er starfsmönnum boðið upp á sem „afþreyingu“ ? (dart, billjardborð, boxpúði ?)
Er kúltúrinn þannig að menn sitja lengi við og panta sér pizzu eða eru starfsmenn hættir að vinna kl.4 og farnir heim að sinna fjölskyldunni?
Finnst sumum starfsmönnum þægilegt að „trappa sig niður“ í vinnu frá 4-7 ? vera í rólegheitum að vinna og spjall og jafnvel panta pizzu og koma svo heim þegar búið er að svæfa börnin og allt yfirstaðið þar?
Fram kom að fjölskylduvæn starfsmannastefna er nokkuð sem bæði karlar og konur kunna að meta.
Sem dæmi um þætt sem bæði kynin kunna vel að meta má nefna:
Jafnvægi vinnu og einkalífs, sveigjanlegur vinnutími,
8 tíma vinnutími, lítil sem engin yfirvinna,
vel tekið á móti starfsmönnum,
hlúð að starfsmönnum, gott vinnuumhverfi,
stuðningur frá vinnufélögum + stjórnendum.
Vinnutíminn skiptir misjafnlega miklu máli fyrir fólk, eftir því á hvaða aldri viðkomandi er, á hvaða aldri börnin eru og aðrir persónulegir hagir.
Fram kom að vinnutíminn er að lengjast hjá ákv. fyrirtækjum. Þá eru greidd föst laun og ákveðin verkefni sem þarf að sinna sem svo leiðir af sér langan vinnutíma.
Eðli verkefna í hugbúnaðargerð er þannig að það er oft ódýrara að halda áfram og klára verkefnin heldur en að fara og koma að því aftur.
Þegar við veltum fyrir okkur spurningunni um af hverju svo fáar konur eru í þessum geira þá komu fram ýmsar mögulegar skýringar:
Sem krakkar, þá fara strákar mun fyrr að leika sér í tölvuleikjum.
Reynslan af strákum í grunnskóla er að þeir eru óhræddir við að prófa en eru fljótfærir á meðan stelpur fara sér hægar, en eru nákvæmari í því sem þær gera.Innan hugbúnaðargeirans eru oft þannig verkefni í gangi að erfitt er að hafa stjórn á vinnutímanum.
Gera stelpur sér betur grein fyrir þessu og kjósa því annan starfsettvang?
Konur líklegri en karlar til að meta hluti eins og sveigjanlegan vinnutíma.
Stelpur „detta“ oft inn í tölvunarfræðina, án þess að hafa beinlínis stefnt þangað.
Stelpur eru oft búnar að ákveða það í grunnskóla að stærðfræði sé erfið og gefa þvi tölvunarfræði og skyldum greinum ekki tækifæri.
Er brottfall úr námi meira hjá konum?
Hvaða mynd hafa ungar stúlkur af starfinu/umhverfinu? … pizzukassakúltúr?
Fundarmenn sammála um að konur séu almennt með annað viðhorf en karlmenn, sem sé nauðsynlegt inn í hugbúnaðargeirann.
Fram kom á fundinum að almennt séð þá sé ákveðin verkaskipting í gangi eru yfirleitt karlar sem forrita og konur meira í verkefnastjórnun og skyldum verkum.
Stjórn Félags kvenna í upplýsingatækni vill þakka fyrir fjörugar umræður og skemmtilegt kvöld.
